666

6 + 6 + 6

Suma cyfr powtarzana, aż zostanie jedna cyfra; równa n mod 9 (z 9 dla wielokrotności 9).

Czyta się tak samo w obu kierunkach.

Podzielna przez 2.

Złożona — rozkłada się jako 2 × 3^2 × 37.

3 różne czynniki pierwsze, 4 z krotnościami.

Co najmniej jedna liczba pierwsza występuje w kwadracie.

Zero, ponieważ kwadrat liczby pierwszej dzieli n.

Odstęp 12 między nimi.

1, 2, 3, 6, 9, 18, 37, 74, 111, 222, 333, 666

Dzielniki właściwe — wszystko poza samym n.

Jej dzielniki właściwe przekraczają ją o 150.

Ile liczb całkowitych od 1 do n nie ma z n wspólnego czynnika.

15² + 21² = 666

Twierdzenie Legendre’a o trzech kwadratach na to pozwala.

Twierdzenie Lagrange’a o czterech kwadratach: każda nieujemna liczba całkowita nią jest, bez wyjątku.

Najmniejsza para liczb pierwszych o sumie n. Hipoteza Goldbacha mówi, że zawsze taka istnieje; pozostaje nieudowodniona.

Sumowanie kwadratów jej cyfr wpada w cykl 4 → 16 → 37 → … → 4.

Podzielna przez sumę swoich cyfr 18 — 666 ÷ 18 = 37.

Po drodze osiąga maksimum 9232.