1225

1 + 2 + 2 + 5

Suma cyfr powtarzana, aż zostanie jedna cyfra; równa n mod 9 (z 9 dla wielokrotności 9).

Po odwróceniu daje 5221.

Przy dzieleniu przez 2 daje resztę 1.

Złożona — rozkłada się jako 5^2 × 7^2.

2 różne czynniki pierwsze, 4 z krotnościami.

Co najmniej jedna liczba pierwsza występuje w kwadracie.

Każdy czynnik pierwszy występuje co najmniej w kwadracie.

Zero, ponieważ kwadrat liczby pierwszej dzieli n.

Odstęp 6 między nimi.

1, 5, 7, 25, 35, 49, 175, 245, 1225

Dzielniki właściwe — wszystko poza samym n.

Jej dzielniki właściwe nie dosięgają jej o 683.

Ile liczb całkowitych od 1 do n nie ma z n wspólnego czynnika.

0² + 35² = 1225 · 21² + 28² = 1225

Twierdzenie Legendre’a o trzech kwadratach na to pozwala.

Twierdzenie Lagrange’a o czterech kwadratach: każda nieujemna liczba całkowita nią jest, bez wyjątku.

Sumowanie kwadratów jej cyfr wpada w cykl 4 → 16 → 37 → … → 4.

Niepodzielna przez sumę swoich cyfr 10.

Po drodze osiąga maksimum 9232.