68

6 + 8

Suma cyfr powtarzana, aż zostanie jedna cyfra; równa n mod 9 (z 9 dla wielokrotności 9).

Po odwróceniu daje 86.

Podzielna przez 2.

Złożona — rozkłada się jako 2^2 × 17.

2 różne czynniki pierwsze, 3 z krotnościami.

Co najmniej jedna liczba pierwsza występuje w kwadracie.

Zero, ponieważ kwadrat liczby pierwszej dzieli n.

Odstęp 4 między nimi.

1, 2, 4, 17, 34, 68

Dzielniki właściwe — wszystko poza samym n.

Jej dzielniki właściwe nie dosięgają jej o 10.

Ile liczb całkowitych od 1 do n nie ma z n wspólnego czynnika.

2² + 8² = 68

Twierdzenie Legendre’a o trzech kwadratach na to pozwala.

Twierdzenie Lagrange’a o czterech kwadratach: każda nieujemna liczba całkowita nią jest, bez wyjątku.

Najmniejsza para liczb pierwszych o sumie n. Hipoteza Goldbacha mówi, że zawsze taka istnieje; pozostaje nieudowodniona.

Nie jest trójkątna, kwadratowa, pięciokątna, sześciokątna ani sześcienna, nie należy do ciągów Fibonacciego, Lucasa ani Catalana, nie jest silnią ani potęgą dwójki.

Wielokrotne sumowanie kwadratów jej cyfr dochodzi do 1.

Niepodzielna przez sumę swoich cyfr 14.

Po drodze osiąga maksimum 68.