190

1 + 9 + 0

Suma cyfr powtarzana, aż zostanie jedna cyfra; równa n mod 9 (z 9 dla wielokrotności 9).

Po odwróceniu daje 91.

Podzielna przez 2.

Złożona — rozkłada się jako 2 × 5 × 19.

3 różne czynniki pierwsze, 3 z krotnościami.

Żadna liczba pierwsza nie dzieli jej dwukrotnie.

(−1) do potęgi liczby różnych czynników pierwszych, 3.

Odstęp 10 między nimi.

1, 2, 5, 10, 19, 38, 95, 190

Dzielniki właściwe — wszystko poza samym n.

Jej dzielniki właściwe nie dosięgają jej o 20.

Ile liczb całkowitych od 1 do n nie ma z n wspólnego czynnika.

Liczba pierwsza przystająca do 3 mod 4 dzieli ją nieparzystą liczbę razy, co to wyklucza.

Twierdzenie Legendre’a o trzech kwadratach na to pozwala.

Twierdzenie Lagrange’a o czterech kwadratach: każda nieujemna liczba całkowita nią jest, bez wyjątku.

Najmniejsza para liczb pierwszych o sumie n. Hipoteza Goldbacha mówi, że zawsze taka istnieje; pozostaje nieudowodniona.

Wielokrotne sumowanie kwadratów jej cyfr dochodzi do 1.

Podzielna przez sumę swoich cyfr 10 — 190 ÷ 10 = 19.

Po drodze osiąga maksimum 9232.