130

1 + 3 + 0

Suma cyfr powtarzana, aż zostanie jedna cyfra; równa n mod 9 (z 9 dla wielokrotności 9).

Po odwróceniu daje 31.

Podzielna przez 2.

Złożona — rozkłada się jako 2 × 5 × 13.

3 różne czynniki pierwsze, 3 z krotnościami.

Żadna liczba pierwsza nie dzieli jej dwukrotnie.

(−1) do potęgi liczby różnych czynników pierwszych, 3.

Odstęp 4 między nimi.

1, 2, 5, 10, 13, 26, 65, 130

Dzielniki właściwe — wszystko poza samym n.

Jej dzielniki właściwe nie dosięgają jej o 8.

Ile liczb całkowitych od 1 do n nie ma z n wspólnego czynnika.

3² + 11² = 130 · 7² + 9² = 130

Twierdzenie Legendre’a o trzech kwadratach na to pozwala.

Twierdzenie Lagrange’a o czterech kwadratach: każda nieujemna liczba całkowita nią jest, bez wyjątku.

Najmniejsza para liczb pierwszych o sumie n. Hipoteza Goldbacha mówi, że zawsze taka istnieje; pozostaje nieudowodniona.

Nie jest trójkątna, kwadratowa, pięciokątna, sześciokątna ani sześcienna, nie należy do ciągów Fibonacciego, Lucasa ani Catalana, nie jest silnią ani potęgą dwójki.

Wielokrotne sumowanie kwadratów jej cyfr dochodzi do 1.

Niepodzielna przez sumę swoich cyfr 4.

Po drodze osiąga maksimum 196.