25

2 + 5

Suma cyfr powtarzana, aż zostanie jedna cyfra; równa n mod 9 (z 9 dla wielokrotności 9).

Po odwróceniu daje 52.

Przy dzieleniu przez 2 daje resztę 1.

Złożona — rozkłada się jako 5^2.

1 różny czynnik pierwszy, 2 z krotnościami.

Co najmniej jedna liczba pierwsza występuje w kwadracie.

Iloczyn dokładnie dwóch liczb pierwszych, liczonych z krotnościami.

Jedna liczba pierwsza podniesiona do potęgi.

Każdy czynnik pierwszy występuje co najmniej w kwadracie.

Zero, ponieważ kwadrat liczby pierwszej dzieli n.

Odstęp 6 między nimi.

1, 5, 25

Dzielniki właściwe — wszystko poza samym n.

Jej dzielniki właściwe nie dosięgają jej o 19.

Ile liczb całkowitych od 1 do n nie ma z n wspólnego czynnika.

0² + 5² = 25 · 3² + 4² = 25

Twierdzenie Legendre’a o trzech kwadratach na to pozwala.

Twierdzenie Lagrange’a o czterech kwadratach: każda nieujemna liczba całkowita nią jest, bez wyjątku.

Sumowanie kwadratów jej cyfr wpada w cykl 4 → 16 → 37 → … → 4.

Niepodzielna przez sumę swoich cyfr 7.

Jej kwadrat 625 kończy się na 25.

Po drodze osiąga maksimum 88.