2

2

Suma cyfr powtarzana, aż zostanie jedna cyfra; równa n mod 9 (z 9 dla wielokrotności 9).

Czyta się tak samo w obu kierunkach.

Podzielna przez 2.

Podzielna tylko przez 1 i przez samą siebie.

1 różny czynnik pierwszy, 1 z krotnościami.

Żadna liczba pierwsza nie dzieli jej dwukrotnie.

(−1) do potęgi liczby różnych czynników pierwszych, 1.

1, 2

Dzielniki właściwe — wszystko poza samym n.

Jej dzielniki właściwe nie dosięgają jej o 1.

Ile liczb całkowitych od 1 do n nie ma z n wspólnego czynnika.

1² + 1² = 2

Twierdzenie Legendre’a o trzech kwadratach na to pozwala.

Twierdzenie Lagrange’a o czterech kwadratach: każda nieujemna liczba całkowita nią jest, bez wyjątku.

Sumowanie kwadratów jej cyfr wpada w cykl 4 → 16 → 37 → … → 4.

Każda liczba jednocyfrowa równa się sobie podniesionej do pierwszej potęgi, więc wszystkie dziesięć spełnia warunek trywialnie.

Podzielna przez sumę swoich cyfr 2 — 2 ÷ 2 = 1.

Po drodze osiąga maksimum 2.