196

1 + 9 + 6

Suma cyfr powtarzana, aż zostanie jedna cyfra; równa n mod 9 (z 9 dla wielokrotności 9).

Po odwróceniu daje 691.

Podzielna przez 2.

Złożona — rozkłada się jako 2^2 × 7^2.

2 różne czynniki pierwsze, 4 z krotnościami.

Co najmniej jedna liczba pierwsza występuje w kwadracie.

Każdy czynnik pierwszy występuje co najmniej w kwadracie.

Zero, ponieważ kwadrat liczby pierwszej dzieli n.

Odstęp 4 między nimi.

1, 2, 4, 7, 14, 28, 49, 98, 196

Dzielniki właściwe — wszystko poza samym n.

Jej dzielniki właściwe przekraczają ją o 7.

Ile liczb całkowitych od 1 do n nie ma z n wspólnego czynnika.

0² + 14² = 196

Twierdzenie Legendre’a o trzech kwadratach na to pozwala.

Twierdzenie Lagrange’a o czterech kwadratach: każda nieujemna liczba całkowita nią jest, bez wyjątku.

Najmniejsza para liczb pierwszych o sumie n. Hipoteza Goldbacha mówi, że zawsze taka istnieje; pozostaje nieudowodniona.

Sumowanie kwadratów jej cyfr wpada w cykl 4 → 16 → 37 → … → 4.

Niepodzielna przez sumę swoich cyfr 16.

Po drodze osiąga maksimum 196.