111

1 + 1 + 1

Suma cyfr powtarzana, aż zostanie jedna cyfra; równa n mod 9 (z 9 dla wielokrotności 9).

Czyta się tak samo w obu kierunkach.

Przy dzieleniu przez 2 daje resztę 1.

Złożona — rozkłada się jako 3 × 37.

2 różne czynniki pierwsze, 2 z krotnościami.

Żadna liczba pierwsza nie dzieli jej dwukrotnie.

Iloczyn dokładnie dwóch liczb pierwszych, liczonych z krotnościami.

(−1) do potęgi liczby różnych czynników pierwszych, 2.

Odstęp 4 między nimi.

1, 3, 37, 111

Dzielniki właściwe — wszystko poza samym n.

Jej dzielniki właściwe nie dosięgają jej o 70.

Ile liczb całkowitych od 1 do n nie ma z n wspólnego czynnika.

Liczba pierwsza przystająca do 3 mod 4 dzieli ją nieparzystą liczbę razy, co to wyklucza.

Wykluczone przez Legendre’a: ma postać 4^a(8b + 7).

Twierdzenie Lagrange’a o czterech kwadratach: każda nieujemna liczba całkowita nią jest, bez wyjątku.

Nie jest trójkątna, kwadratowa, pięciokątna, sześciokątna ani sześcienna, nie należy do ciągów Fibonacciego, Lucasa ani Catalana, nie jest silnią ani potęgą dwójki.

Sumowanie kwadratów jej cyfr wpada w cykl 4 → 16 → 37 → … → 4.

Podzielna przez sumę swoich cyfr 3 — 111 ÷ 3 = 37.

Po drodze osiąga maksimum 9232.